یک سخنران مشهور، سمینارش را با در دست گرفتن بیست دلار اسکناس شروع کرد؛ او پرسید:
چه کسی این بیست دلار را می خواهد؟!
دستها بالا رفت...
او گفت:
من این بیست دلار را به یکی از شما می دهم، اما اول اجازه دهید کاری انجام دهم!
او اسکناس ها را مچاله کرد و پرسید:
چه کسی هنوز اینها را می خواهد؟!
باز هم دستها بالا بودند!
او این بار گفت:
خوب؛ اگر این کار را کنم چه؟!
سپس او پولها را روی زمین انداخت و با کفشهایش آنها را لگد کرد!! بعد آنها را برداشت و گفت:
مچاله و کثیف هستند؛ حالا چه کسی آنها را می خواهد؟!
باز هم دستها بالا بودند!!
سپس گفت:
هیچ اهمیتی ندارد که من با پولها چه کردم! شما هنوز هم آنها را می خواستید...! چون ارزشش کم نشد و هنوز هم بیست دلار می ارزید!
اوقات زیادی ما در زندگی رها می شویم، مچاله می شویم و با تصمیم هایی که می گیریم و حوادثی که به سراغ ما می آیند، آلوده می شویم و ما فکر می کنیم که بی ارزش شده ایم! اما هیچ اهمیتی ندارد که چه چیزی اتفاق افتاده یا چه چیزی اتفاق خواهد افتاد... شما هرگز ارزش خود را از دست نمی دهید! کثیف یا تمیز، مچاله یا چین دار، شما هنوز برای کسانی که شما را دوست دارند بسیار ارزشمند هستید...
ارزش ما در کاری که انجام می دهیم یا کسی که می شناسیم نمی آید، ارزش ما در این جمله است که:
ما که هستیم...؟!!
هیچ وقت فراموش نکنید که شما دارای ارزش هستید...
